Openheid · Facet O6
Ruimdenkendheid gaat over regels die je niet zelf hebt opgeschreven. De schaal meet hoe makkelijk je een kwestie weer opent die de meeste mensen als afgedaan beschouwen: moeten gezag, gewoonte en overgeleverde afspraken hun nut telkens opnieuw bewijzen, of heeft lange dienst dat krediet allang verdiend?
Gratis, zonder registratie, direct je uitslag
De tien stellingen draaien om één verhouding: die van jou tot regels die je niet zelf hebt bedacht. Ze gaan over traditie, over gezag, over de vraag of gevestigde manieren nog een keer tegen het licht mogen. Bij welk antwoord je uitkwam vragen ze nooit. Twee mensen die het nergens over eens zijn kunnen op hetzelfde punt landen: geteld wordt een houding, geen conclusie.
Het facet hoort bij openheid, het domein dat de honger naar het onbekende bundelt, en in het Nederlands lijken de naam van de familie en die van dit ene lid meer op elkaar dan hun inhoud. Openheid is de verzameling van zes schalen; ruimdenkendheid is er één van en richt zich uitsluitend op normen, waar verbeelding op de binnenwereld mikt en avontuurlijkheid op onbekende plekken. Dit lid houdt zijn stuk bijna alleen vast: met de rest van het domein komt het op 0,34.
Over de naam nog dit. In Engelstalig onderzoek heet deze schaal Liberalism, en dat woord stuurt een lezer meteen de politiek in; het Nederlandse liberaal wijst bovendien op andere posities dan het Amerikaanse. De term komt uit persoonlijkheidsonderzoek en is ouder dan de partijen van vandaag. Ruimdenkendheid is hier de naam van een gemeten neiging en niet van een kamp waar je bij hoort.
In de literatuur heet dit gebied meestal Values, oftewel waarden, terwijl de Engelse schaalnaam Liberalism je overal tegemoet komt. De formuleringen volgen de vrij uitgegeven itembank van Johnson en geen commerciële vragenlijst.
Van alle dertig schalen wordt deze het vaakst verkeerd gelezen, dus deze drie regels wegen hier zwaarder dan elders.
In Engelstalige bronnen heet deze schaal Liberalism, en die naam zet mensen op het verkeerde been. Partijpolitiek zit er niet in: geen van de 300 stellingen noemt belasting, grenzen, een partij of een verkiezing. Geteld wordt hoe je regels in het algemeen vasthoudt, en wie bovenaan staat pleit voor verandering in alle richtingen, ook voor de terugkeer van afspraken die lang geleden zijn losgelaten.
Een lage uitslag wordt gelezen als vroomheid en een hoge als het tegendeel, en allebei schieten ze door. De stellingen vragen hoe makkelijk vastliggende regels weer opengaan, nooit wat iemand gelooft. Een gelovige die met de eigen traditie in gesprek blijft komt hoog uit, en wie niets gelooft komt laag uit zodra overgeleverde structuur dragend lijkt.
Vragen waarom een regel bestaat en mensen het moeilijk maken zijn twee dingen. Deze schaal staat op 0,01 met meegaandheid, op min 0,02 met boosheid en op 0,04 met vertrouwen, en op een maat waar 1,00 samenvallen betekent is dat geen verband. Hoe iemand met mensen omgaat staat hier los van.
Geen van de twee uiteinden is het verlichte. Elk koopt iets wat een groep nodig heeft en rekent daarvoor af in een munt die de andere kant zelden opmerkt.
Je behandelt een regel als een betoog dat heropend kan worden, en daardoor zie je wanneer een gewoonte de reden waarvoor ze werd gemaakt heeft overleefd. Groepen met iemand als jij erbij slepen geen dode procedures mee door de jaren. De rekening komt als wrijving: elke heropende vraag kost de kamer tijd.
Je eerste vraag bij elke regel is waarom. Gewoonten moeten zich bij jou verdienen, en gezag krijgt pas respect als de argumenten dat verdiend hebben.
Je leest overgeleverde afspraken als samengeperste ervaring: iemand had er een reden voor, en die is van hier uit vaak niet te zien. Dat maakt je betrouwbaar om mee te werken en een zorgvuldige beheerder van wat stilletjes kapotgaat. De prijs is traagheid: een regel zonder doel houdt haar plek, omdat niets in jou aandringt op heropenen.
Je hebt respect voor wat zich in de tijd bewezen heeft. Regels en tradities kunnen bij jou op verdediging rekenen, en van standpunt verander je langzaam, met goede redenen.
Ongeveer vier op de tien profielen staan in de middenband, en dat midden is een werkende houding en niet het ontbreken daarvan. Een enkele regel gaat open, de meeste blijven staan, en welke welke wordt hangt van het geval af.
Laag, gemiddeld en hoog volgen de knip die Johnson op drie, vier en drie tienden van de verdeling legt, en geen politieke as. De uitslag beschrijft hoe je regels vasthoudt, niet of je conclusies deugen.
Tien antwoorden van elk één tot vijf punten leveren een ruw totaal tussen 10 en 50. De curve hieronder is getekend op 135.947 afgeronde profielen en ligt merkbaar lager dan die van de buren.
| Percentiel | Ruwe score |
|---|---|
| 10 | 21 |
| 25 | 25 |
| 50 | 30 |
| 75 | 35 |
| 90 | 40 |
De helft van alle profielen valt tussen 25 en 35 punten, de mediaan is 30 en een ruwe 30 staat op het 52e percentiel. Het gemiddelde is 29,84 bij een spreiding van 7,49. De vijf andere facetten van openheid komen uit tussen 35,3 en 40,2, dus deze blijft onder elk van hen.
Bij een schaal met deze naam worden twee groepsverschillen vanzelf verondersteld, en geen van beide valt groot uit.
Vrouwen komen gemiddeld op 29,97 punten en mannen op 29,66, een verschil van 0,31 op een bereik van veertig; slechts twee van de dertig facetten houden de geslachten nog dichter bij elkaar. Leeftijd weegt zwaarder: beide curven verliezen één tot twee punten tussen de groep onder de 21 en die boven de 60, mannen van 29,8 naar 28,0 en vrouwen van 30,0 naar 28,7, terwijl de facetten van consciëntieusheid over hetzelfde stuk klimmen. In die oudste cel zitten ongeveer 250 mensen per geslacht.
Openheid is de losste van de vijf families en dit is er het losste lid van. Het domein is het geheel van zes schalen, ruimdenkendheid maar één balk daarin: met de rest van het eigen domein komt ze op 0,34, de op één na zwakste band van de test. Haar sterkste verband ligt buiten de familie, min 0,28 met ordelijkheid, en negentien van de negenentwintig partners blijven onder 0,15.
Op het werk verdient een hoge uitslag zijn plek wanneer een proces tegen het licht gaat. Je vraagt waar een stap tegen beschermt, en het eerlijke antwoord is soms niets. Datzelfde instinct is duur halverwege een oplevering, wanneer het team wil dat een beslechte vraag beslecht blijft. Een lage uitslag leest als beheer: jij houdt het geheugen vast van waarom een regel er staat.
Thuis gaat het meningsverschil zelden over het antwoord. Het gaat over de vraag of de kwestie überhaupt openligt. De een behandelt de manier waarop een feestdag gevierd wordt of een kind grootgebracht als iets om zelf uit te zoeken, de ander als iets wat is overgeleverd. Stellen die hier ver uit elkaar staan komen er meestal uit zodra ze zien dat het geschil over de procedure gaat.
Aan de hoge kant zit de winst in sorteren en niet in inhouden: bijna elke conventie valt te bevragen, weinige zijn de kosten waard, en de kunst is dat onderscheid op tijd te maken. Aan de lage kant komt de winst van een herziening die gewoon in de agenda staat, want vanuit de trek zelf komt geen aanleiding om iets weer open te leggen.
Bij tweelingonderzoek komt ongeveer de helft van de verschillen tussen mensen op het conto van aanleg, en het grootste deel van de andere helft op ervaringen die broers en zussen niet delen. Er blijft dus echte ruimte over voor beweging, alleen verloopt die traag: over tien jaar houden mensen hun plek ten opzichte van elkaar redelijk vast en verschuift vooral het niveau.
Onze normen laten die verschuiving hier omlaag lopen, terwijl de facetten van consciëntieusheid over hetzelfde stuk juist klimmen. Eén kanttekening weegt op deze schaal zwaarder dan ergens anders in de test: normtabellen vergelijken verschillende mensen van verschillende leeftijden en volgen niemand door zijn leven, dus ouder worden en opgroeien in een ander decennium zien er hetzelfde uit. Bij een facet over overgeleverde regels is dat geen formaliteit, want wie in verschillende decennia twintig werd kreeg andere regels mee.
Hoge ruimdenkendheid naast hoge ordelijkheid gedraagt zich anders dan hoge ruimdenkendheid naast lage ordelijkheid. De eerste bouwt het systeem opnieuw op en schrijft het nieuwe handboek, de tweede heeft alleen een hekel aan het oude. Combinaties zijn het niveau waarop de betaalde analyse werkt.
Gratis, zonder registratie, direct je uitslag
De lange versie meet dit facet met tien stellingen, de korte met vier. Zeven van de tien staan omgekeerd geformuleerd, zodat instemmen de score juist verlaagt, en meer omgekeerde items draagt maar één facet van de test; in de korte versie zijn het er twee van de vier. Een kolom recht naar beneden aanklikken levert hier een betekenisloos getal op. Elk antwoord telt 1 tot 5 punten en de normtabel voor jouw geslacht en leeftijd maakt van de som een percentiel.
Alfa laat zien hoe goed de uitspraken van een schaal bij elkaar passen. In onderzoek geldt 0,70 en hoger als solide. Wij hebben deze getallen zelf berekend op de open data van Johnson, dus ze zijn te vergelijken met de gepubliceerde waarden.
De formuleringen blijven met opzet van deze pagina af. Wie de stellingen vooraf leest antwoordt er anders op, en bij een schaal die naar een houding peilt scheelt dat veel.
300 vragen · ongeveer 35 minuten
Doe de volledige test120 vragen · ongeveer 15 minuten
Doe de korte versieGratis, zonder registratie, direct je uitslag
Schuif de balk naar de plek waar jij jezelf tussen alle anderen ziet staan, beantwoord daarna de vragen en kijk hoe ver de gok ernaast lag.
0 betekent lager dan bijna iedereen die de test deed, 100 betekent hoger dan bijna iedereen.
Dit is een schatting, geen meting. De test vergelijkt je antwoorden met normen van echte mensen.
Nee, en de test zou het niet kunnen zien. Geen van de 300 stellingen noemt een partij, een beleid of een verkiezing, dus in de data zit geen politieke variabele. Wie bovenaan staat duwt in alle richtingen, ook terug naar afspraken die allang zijn losgelaten.
Dat etiket komt uit persoonlijkheidsonderzoek en is ouder dan het partijgebruik van het woord; het Nederlandse liberaal wijst bovendien op andere posities dan het Amerikaanse. In de literatuur duikt dezelfde schaal vaak op als Values, wat de inhoud beter dekt. Bij ons heet ze ruimdenkendheid, want test, uitslag en pagina moeten dezelfde schaal hetzelfde noemen.
Een goede score bestaat niet. Een hoge koopt de bereidheid om te herzien en betaalt in wrijving; een lage koopt continuïteit en betaalt met regels die hun tijd hebben uitgediend. Het bruikbare zit in de manier waarop deze uitslag de rest van jouw profiel tegenkomt.
Nee, en het komt vaak voor. Openheid is de optelsom van zes schalen en ruimdenkendheid is er daar één van; met de rest van het eigen domein hangt ze samen op 0,34, de op één na zwakste zulke band in de test. Het domeingemiddelde dekt dat gat toe: de vijf andere facetten komen uit tussen 35,3 en 40,2 punten en deze op 29,8.
De cijfers zeggen van niet. Deze schaal staat op 0,01 met meegaandheid, op min 0,02 met boosheid en op min 0,01 met hulpvaardigheid, ongeveer zo dicht bij nul als een meting komen kan. Haar sterkste verband is min 0,28 met ordelijkheid, dus het patroon gaat over hoeveel structuur iemand wil.
Op de open data van Johnson halen de tien stellingen een interne samenhang van 0,79 en de vier stellingen 0,65, de laagste waarde van alle dertig korte facetten. De korte test brengt de vijf domeinen goed in beeld, maar hier geven vier items een aanwijzing en geen meting.
De lange versie legt per facet tien stellingen voor, de korte vier, en dertig percentielen krijg je in beide gevallen. De balken staan er zodra je het laatste item hebt beantwoord.
Gratis, zonder registratie, direct je uitslag