Τι ρωτά στην πραγματικότητα η κλίμακα
Οι δέκα δηλώσεις γυρίζουν γύρω από μία μόνο σχέση: τη δική σου με κανόνες που δεν έγραψες εσύ. Ρωτούν για την παράδοση, για την εξουσία, για το αν οι καθιερωμένοι τρόποι αξίζουν άλλη μια ματιά. Πουθενά δεν ρωτούν σε ποιο συμπέρασμα έφτασες. Δύο άνθρωποι που δεν συμφωνούν σε τίποτα συγκεκριμένο μπορούν να πέσουν στο ίδιο σημείο, αρκεί να συναντούν με τον ίδιο τρόπο ένα κλειστό ζήτημα. Εδώ καταγράφεται στάση απέναντι στους κανόνες και όχι απάντηση.
Η πτυχή ανήκει στη Δεκτικότητα στην Εμπειρία, την οικογένεια της όρεξης για το αδοκίμαστο, και στα ονόματα χρειάζεται προσοχή: ανοιχτότητα λέγεται συχνά ολόκληρη η διάσταση, ενώ η Ανοιχτότητα σε Αξίες είναι μία μόνο από τις έξι πτυχές της. Η Φαντασία στρέφει την ίδια όρεξη προς τον εσωτερικό κόσμο, τα Καλλιτεχνικά Ενδιαφέροντα προς την ομορφιά, η Περιπετειώδης Διάθεση προς άγνωστους τόπους. Αυτή εδώ τη στρέφει προς τους κανόνες και κρατά το κομμάτι της σχεδόν μόνη της.
Το όνομα ζητά μια κουβέντα. Στα αγγλόφωνα άρθρα η ίδια κλίμακα λέγεται Liberalism, και η λέξη οδηγεί σε λάθος δρόμο, γιατί στα ελληνικά ο φιλελευθερισμός δείχνει προς κόμματα και προς οικονομικά δόγματα, ενώ η κλίμακα δεν κουβαλά τίποτα κομματικό. Κάνει τη δουλειά που κάνουν και τα υπόλοιπα ονόματα του τεστ, όπως το Άγχος ή η Μετριοφροσύνη: δείχνει μια μετρημένη τάση και όχι μια ομάδα στην οποία ανήκεις.
Στη βιβλιογραφία το ίδιο έδαφος γράφεται ως Liberalism και ως Values, δηλαδή Αξίες, ενώ παλαιότερα κείμενα το περιγράφουν ως αντισυμβατικότητα. Οι διατυπώσεις εδώ ακολουθούν τις ελεύθερες δηλώσεις που δημοσίευσε ο Johnson και όχι κάποιο εμπορικό ερωτηματολόγιο.