რას ეკითხება ეს შკალა
ათი დებულება ერთსა და იმავე ურთიერთობას ტრიალებს: თქვენსას იმ წესებთან, რომლებიც თქვენ არ დაგიწერიათ. კითხვა ტრადიციაზე მიდის, ავტორიტეტზე და იმაზე, იმსახურებს თუ არა დამკვიდრებული წესრიგი ხელახალ შემოწმებას. არსად იკითხება, რა დასკვნამდე მიხვედით. ორი ადამიანი, რომლებიც კონკრეტულად არაფერზე თანხმდებიან, ერთსა და იმავე წერტილში დგება: შკალა პოზას იწერს და არა დასკვნას.
ასპექტი გამოცდილებისადმი ღიაობის ფაქტორს ეკუთვნის, ოღონდ სახელების სიახლოვემ არ უნდა შეგვაცდინოს: ფაქტორი ექვსი შკალის ოჯახია, ტრადიციების გადაფასება კი მათგან ერთი. წარმოსახვა ცნობისმოყვარეობას შიგნით მიმართავს, ხელოვნებისადმი ინტერესი მშვენიერებისკენ, სიახლისკენ მიდრეკილება უცნობი ადგილებისკენ. ეს შკალა წესებზე მუშაობს და ამ ნაჭერს თითქმის მარტო იკავებს: საკუთარ ფაქტორს იგი ხუთივე დაზე სუსტად მიჰყვება.
სახელი ცალკე შენიშვნას მოითხოვს. ინგლისურ გამოცემებში შკალა ლიბერალიზმად იწერება, ეს ტერმინი კი პიროვნების კვლევიდან მოდის და დღევანდელ პარტიულ სისტემებზე ადრე გაჩნდა. ის იმავე საქმეს აკეთებს, რასაც ტესტში შფოთვა ან მოკრძალება: გაზომილ მიდრეკილებაზე მიუთითებს და არა ჯგუფზე, რომელსაც ეკუთვნით. ქართული სახელი ამ შინაარსს უფრო ზუსტად გადმოსცემს, ინგლისურს კი ნებისმიერ წყაროში შეხვდებით.
სამეცნიერო ლიტერატურაში ამ ტერიტორიას ჩვეულებრივ Values, ანუ ღირებულებები ერქმევა, ინგლისურ ვერსიებში Liberalism დგას, ძველი ნაშრომები კი არაკონვენციურობაზე ლაპარაკობენ. ფორმულირებები ჯონსონის მიერ გამოქვეყნებულ ღია ბანკს მიჰყვება და არა რომელიმე კომერციულ კითხვარს.