Ευσυνειδησία · Πτυχή C4
Η επιδίωξη επιτευγμάτων είναι το κομμάτι της ιδιοσυγκρασίας που ορίζει πόσο ψηλά στήνεις τον πήχη σου. Δεν μετρά τι μπορείς να κάνεις, αλλά πόσο θέλεις το επόμενο αποτέλεσμα να ξεπερνά το προηγούμενο. Οι υψηλές βαθμολογίες φτάνουν σε έναν στόχο και κοιτάζουν ήδη πιο πέρα. Οι χαμηλές αποφασίζουν τι μετρά ως αρκετό και μένουν εκεί.
Δωρεάν, χωρίς εγγραφή, αποτελέσματα αμέσως
Η επιδίωξη επιτευγμάτων μετρά πόσο ψηλά βάζεις μόνος σου τον πήχη και πόσο σύντομα θέλεις να τον ανεβάσεις ξανά. Οι δηλώσεις ρωτούν αν στοχεύεις στο άριστο, αν διαλέγεις σκοπούς που ζητούν περισσότερα από εσένα και αν η άφιξη σε έναν από αυτούς σε αφήνει ήσυχο ή ανήσυχο. Εδώ μετριέται η όρεξη για κάτι μεγαλύτερο και όχι ο απολογισμός στο χαρτί.
Η πτυχή ανήκει στην ευσυνειδησία, τη διάσταση των στόχων, της τάξης και της αξιοπιστίας, και κάθεται κοντά στο κέντρο της: με τη συνολική βαθμολογία φτάνει το 0,79 και την ξεπερνά μόνο η Αυτοπειθαρχία. Το να θέλεις μεγαλύτερο αποτέλεσμα είναι μία διάθεση, το να το βγάζεις βδομάδα τη βδομάδα είναι άλλη, και οι δύο χωρίζουν δρόμους συχνά.
Σε 135.947 προφίλ ο μέσος όρος εδώ είναι 37,6 στα 50, ο τρίτος ψηλότερος ανάμεσα στις έξι πτυχές της οικογένειας και σχεδόν επτά μονάδες πάνω από την Αυτοπειθαρχία. Τη φιλοδοξία την παραδέχεται κανείς ευκολότερα από ένα πρόγραμμα που τηρήθηκε. Έτσι μια ακατέργαστη βαθμολογία 38 πέφτει μέσα στο πλήθος, ενώ το πάνω δέκατο ανοίγει μόλις στο 45.
Στη βιβλιογραφία η κλίμακα κρατά συνήθως το αγγλικό όνομα Achievement Striving, ενώ η παλαιότερη παράδοση των κινήτρων επίτευξης καλύπτει σχεδόν το ίδιο έδαφος. Τα ερωτήματα είναι οι ελεύθερα διαθέσιμες εκδοχές IPIP που δημοσίευσε ο Johnson.
Λίγα χαρακτηριστικά μαζεύουν τόσα ξένα νοήματα όσο η φιλοδοξία. Τρία από αυτά διαβάζονται μέσα σε μια υψηλή βαθμολογία, και κανένα δεν είναι αυτό που μέτρησε η κλίμακα.
Η έρευνα κόβει την τελειομανία στα δύο: το τέντωμα προς απαιτητικά πρότυπα και τον φόβο ότι δεν θα τα φτάσεις. Αυτή η κλίμακα πιάνει μόνο το πρώτο μισό. Το δεύτερο ζει μέσα στον νευρωτισμό, και στα δεδομένα μας τα δύο σχεδόν δεν κινούνται μαζί: η κλίμακα βγάζει μείον 0,19 απέναντι στο Άγχος. Ο ψηλός πήχης δεν έρχεται με τον φόβο στο ίδιο πακέτο.
Πουθενά η κλίμακα δεν ρωτά πόσες ώρες δουλεύεις. Το ωράριο που τραβά μακριά βγαίνει από τη θέση ή από έναν προϊστάμενο τουλάχιστον τόσο συχνά όσο από τον χαρακτήρα, ενώ την καταναγκαστική υπερεργασία ένας κλινικός τη διαβάζει αλλιώς. Η φιλοδοξία εδώ πηγαίνει με τον ρυθμό και όχι με τη διάρκεια: ο ισχυρότερος δεσμός της έξω από τη διάσταση είναι η Δραστηριότητα, στο 0,58.
Οι δύο κλίμακες φτιάχνουν το πιο σφιχτό ζευγάρι μέσα στην ευσυνειδησία, στο 0,70, και το τρίτο πιο σφιχτό ανάμεσα στα 435 ζεύγη πτυχών των δεδομένων μας, οπότε συζητιούνται σαν ένα πράγμα. Δεν είναι ένα. Εδώ το ερώτημα είναι πόσο ψηλά σημαδεύεις, ενώ η Αυτοπειθαρχία ρωτά αν η δουλειά συνεχίζεται όταν δεν έχει μείνει τίποτα ενδιαφέρον μέσα της.
Η μία άκρη αγοράζει απόσταση και την πληρώνει σε ικανοποίηση. Η άλλη κρατά την ικανοποίηση και την πληρώνει σε εμβέλεια.
Βάζεις στόχους λίγο πιο πέρα από το χέρι σου, και μόλις πατήσεις πάνω σε έναν, γίνεται το καινούριο πάτωμα. Οι γύρω σου συνηθίζουν ότι το δικό σου αρκετά στέκεται ψηλότερα από το δικό τους. Ο λογαριασμός έρχεται στην παύση: η άφιξη κρατά περίπου μια μέρα, και το έδαφος που έχει καλυφθεί παύει σχεδόν αμέσως να μετρά.
Ο πήχης ανεβαίνει από μόνος του. Το να πετύχεις έναν στόχο σε ικανοποιεί περίπου για μια μέρα, ύστερα εμφανίζεται ο επόμενος, και η ξεκούραση αρχίζει να μοιάζει με χαμένο χρόνο. Καύσιμο, αλλά με τίμημα.
Υπολογίζεις πώς μοιάζει ένα αρκετά καλό αποτέλεσμα και σταματάς να το αμφισβητείς, πράγμα που ελευθερώνει τις ώρες που άλλοι ξοδεύουν κυνηγώντας το επόμενο ποσοστό. Η συνηθισμένη ζωή παίρνει την προσοχή σου όσο συμβαίνει. Το κόστος φαίνεται σε δεκαετίες: ικανότητες που δεν χρειάστηκαν ποτέ μένουν αχρησιμοποίητες.
Ξέρεις τη λέξη «αρκετά». Η ζωή είναι για σένα κάτι μεγαλύτερο από σκάλες, και προτιμάς να ζεις καλά το σήμερα παρά να βελτιστοποιείς αιώνια για έναν τίτλο.
Η μεσαία ζώνη κρατά τέσσερα προφίλ στα δέκα, περίπου από 34 ως 41 μονάδες στους άνδρες και από 36 ως 42 στις γυναίκες. Η φιλοδοξία εκεί ανάβει όταν τη θέλεις: ένας στόχος που μετράει παίρνει κανονική σπρωξιά, ένας που δεν μετράει παίρνει ένα ειλικρινές ανασήκωμα των ώμων.
Το χαμηλό, το μέσο και το υψηλό μοιράζονται κατά 30/40/30, τη σύμβαση εκατοστημορίων που χρησιμοποιεί ο Johnson, και όχι κάποιο κατώφλι επιτυχίας. Μια υψηλή βαθμολογία λέει πού στέκεται ο δικός σου πήχης και όχι τι έχεις καταφέρει, ενώ μια χαμηλή δεν είναι έλλειμμα προς διόρθωση.
Η ακατέργαστη βαθμολογία είναι το άθροισμα δέκα απαντήσεων, καθεμιά από 1 ως 5, δηλαδή από 10 ως 50. Η καμπύλη πιο κάτω βγαίνει από 135.947 ολοκληρωμένα προφίλ της έκδοσης των 300 ερωτημάτων.
| Εκατοστημόριο | Ακατέργαστη βαθμολογία |
|---|---|
| 10 | 29 |
| 25 | 34 |
| 50 | 39 |
| 75 | 43 |
| 90 | 47 |
Η διάμεσος είναι 37 στους άνδρες και 38 στις γυναίκες, ενώ το μεσαίο μισό κάθε ομάδας πέφτει ανάμεσα σε 32 και 42 και ανάμεσα σε 34 και 43. Η κλίμακα στέκεται ψηλά, οπότε ένα φαινομενικά συνηθισμένο 38 είναι ακριβώς ο μέσος όρος και όχι δυνατό αποτέλεσμα. Το εκατοστημόριο σε συγκρίνει με άτομα του φύλου και της ηλικίας σου.
Δύο διαφορές ανάμεσα σε ομάδες φαίνονται στα δεδομένα, και βάρος έχει μόνο η μία από αυτές.
Οι γυναίκες συγκεντρώνουν κατά μέσο όρο 38,2 μονάδες και οι άνδρες 37,1, λίγο πάνω από μία μονάδα διαφορά και η ένατη μικρότερη ανάμεσα στις τριάντα πτυχές. Η ηλικία κάνει περισσότερα: οι άνδρες ανεβαίνουν από 35,3 κάτω των 21 σε 39,8 μετά τα 60, οι γυναίκες από 36,9 σε 40,3. Η μεγαλύτερη ηλικιακή ομάδα μετρά περίπου 250 συμμετέχοντες κάθε φύλου, οπότε το πάνω άκρο το κρατάμε ως ένδειξη και όχι ως μέτρηση.
Με τη βαθμολογία της διάστασης αυτή η πτυχή δένεται πιο σφιχτά από κάθε αδελφή της εκτός από την Αυτοπειθαρχία. Τα γραφήματα δείχνουν την παρέα που κρατά έξω από την οικογένεια. Μία γραμμή αξίζει δεύτερη ματιά: η Δραστηριότητα, από την εξωστρέφεια, δεν έχει πουθενά αλλού στο μοντέλο πιο κοντινό συνοδοιπόρο.
Στη δουλειά αυτή η πτυχή κρίνει σε τι δηλώνεις εθελοντικά. Οι υψηλές απλώνουν το χέρι στην ανάθεση ένα νούμερο μεγαλύτερη από την προηγούμενη, και ένας στόχος που καλύφθηκε χωρίς να αντικατασταθεί δεν μένει για πολύ απαρατήρητος. Το κόστος είναι ένα ταβάνι που μετακινείται συνέχεια: μπορεί κανείς να παραδίδει επί μια δεκαετία χωρίς να νιώσει μπροστά. Οι χαμηλές κρατούν το σχήμα της θέσης τους και υπερασπίζονται εκείνο το όριο, με τίμημα ότι κάπου κάπου τις προσπερνούν.
Στο σπίτι η φιλοδοξία φαίνεται στο πού πηγαίνει η προσοχή. Οι υψηλές βαθμολογίες φέρνουν μια ορμή που ένας σύντροφος τη θαυμάζει από την άλλη άκρη του δωματίου και τη βαριέται από δίπλα, επειδή το αντικείμενο του κυνηγιού βρίσκεται συνήθως κάπου πιο μπροστά. Με τις χαμηλές οργανώνεται ευκολότερα ένα συνηθισμένο Σάββατο, και ένας σύντροφος που διαβάζει τη φροντίδα ως κίνηση προς τα εμπρός μπορεί να το εκλάβει ως ψυχρότητα.
Στην ανάπτυξη το ερώτημα που αξίζει δεν είναι πόση φιλοδοξία κουβαλάς αλλά προς τα πού δείχνει. Στο πάνω άκρο το χαρακτηριστικό δίνει τη σπρωξιά και σχεδόν ποτέ τον απολογισμό, οπότε ένας στόχος που κληρονομήθηκε στα είκοσι μπορεί να τρέχει ακόμη στα σαράντα χωρίς να τον έχει ξανακοιτάξει κανείς. Στο κάτω άκρο η μετατόπιση, αν έρθει, έρχεται μέσα από ένα συγκεκριμένο πράγμα που άξιζε τελικά το τέντωμα.
Στα δίδυμα στηρίζεται σχεδόν όλη η συζήτηση για το τι έρχεται μαζί μας από την αρχή, και για χαρακτηριστικά αυτού του είδους οι εκτιμήσεις πέφτουν γύρω στο μισό της διαφοράς ανάμεσα στους ανθρώπους. Το υπόλοιπο δεν το γράφει το κοινό σπίτι αλλά εμπειρίες που δύο αδέλφια της ίδιας κουζίνας δεν τις έζησαν με τον ίδιο τρόπο. Εκείνο που μένει πιο σταθερό από όλα δεν είναι το ύψος αλλά η σειρά: όποιος στα είκοσι ζητούσε πολλά από τον εαυτό του, στα πενήντα θα βρίσκεται πάλι ανάμεσα στους απαιτητικούς.
Οι νόρμες μας δείχνουν το επίπεδο να ανεβαίνει περίπου τέσσερις μονάδες ανάμεσα στη νεότερη και στη μεγαλύτερη ομάδα, και έτσι κινούνται και οι έξι πτυχές της ευσυνειδησίας. Πρόκειται όμως για διαφορετικούς ανθρώπους που συγκρίνονται σε διαφορετικές ηλικίες, οπότε η κλίση είναι τάση και όχι χρονοδιάγραμμα. Η φιλοδοξία αλλάζει και σχήμα χωρίς να αλλάζει μέγεθος: αυτό που κυνηγά κανείς στα πενήντα σπάνια είναι εκείνο που κυνηγούσε στα είκοσι.
Ένας ψηλός πήχης πάνω από υψηλή Αυτοπειθαρχία δίνει άλλη ζωή από τον ίδιο πήχη πάνω από χαμηλή, και στο δεύτερο ζευγάρι μαζεύεται η περισσότερη απογοήτευση. Το διάβασμα της μιας βαθμολογίας απέναντι στην άλλη το κάνει η πληρωμένη ανάλυση.
Δωρεάν, χωρίς εγγραφή, αποτελέσματα αμέσως
Η μεγάλη έκδοση βάζει πίσω από αυτή την πτυχή 10 δηλώσεις και η σύντομη 4. Κάθε απάντηση μετρά από 1 ως 5, οι αντεστραμμένες διατυπώσεις γυρίζουν ανάποδα, και το άθροισμα διαβάζεται απέναντι στον πίνακα νορμών για το φύλο και την ηλικία σου. Το κόψιμο η κλίμακα το αντέχει καλά: το άλφα πέφτει μόνο από 0,84 σε 0,80, η έκτη μικρότερη απώλεια ανάμεσα στις τριάντα πτυχές.
Το άλφα δείχνει πόσο καλά ταιριάζουν μεταξύ τους οι προτάσεις της ίδιας κλίμακας. Στην έρευνα η τιμή από 0,70 και πάνω θεωρείται στέρεη. Υπολογίσαμε τα νούμερα μόνοι μας από τα ανοιχτά δεδομένα του Johnson, οπότε συγκρίνονται με τα δημοσιευμένα.
Καμία από τις δέκα δηλώσεις δεν παρατίθεται εδώ. Όποιος διαβάσει τη διατύπωση από πριν απαντά αλλιώς, οπότε τα ερωτήματα εμφανίζονται μόνο αφού ξεκινήσει το τεστ.
300 ερωτήσεις · περίπου 40 λεπτά
Κάνε το πλήρες τεστ120 ερωτήσεις · περίπου 15 λεπτά
Κάνε τη σύντομη έκδοσηΔωρεάν, χωρίς εγγραφή, αποτελέσματα αμέσως
Σύρε τον δείκτη εκεί όπου πιστεύεις ότι στέκεσαι απέναντι στους άλλους, και μετά δώσε το τεστ. Την εκτίμηση την τραβά συνήθως εκείνο που κυνηγάς αυτή τη στιγμή.
Το 0 σημαίνει χαμηλότερα από σχεδόν όλους όσους έκαναν το τεστ, το 100 σημαίνει υψηλότερα από σχεδόν όλους.
Αυτή είναι μια εκτίμηση, όχι μέτρηση. Το τεστ συγκρίνει τις απαντήσεις σου με νόρμες από πραγματικούς ανθρώπους.
Η μία ορίζει το ύψος του πήχη, η άλλη κρίνει αν η δουλειά συνεχίζεται αφού πάψει να είναι ενδιαφέρουσα. Συσχετίζονται 0,70, το πιο σφιχτό ζευγάρι μέσα στην ευσυνειδησία, γι αυτό και συνήθως κινούνται μαζί. Εκεί που χωρίζουν, ένας ψηλός πήχης πάνω από λίγη αντοχή βγάζει την πιο σκληρή αυτοκριτική, και εκείνη η ετυμηγορία σπάνια είναι δίκαιη.
Όχι, αυτή είναι η μέση. Ολόκληρη η κλίμακα στέκεται ψηλά στο δείγμα μας: η διάμεσος είναι 37 στους άνδρες και 38 στις γυναίκες, ενώ το πάνω δέκατο ανοίγει μόλις στο 45 ή στο 46. Οι ακατέργαστες μονάδες δεν σημαίνουν τίποτα ώσπου να διαβαστούν απέναντι στον πίνακα νορμών για το φύλο και την ηλικία σου.
Σε αυτή την κλίμακα όχι. Η επιδίωξη επιτευγμάτων και η Αναζήτηση Εντάσεων συσχετίζονται 0,006 στα δεδομένα μας, όσο κοντά στο τίποτα φτάνει σχεδόν οτιδήποτε μέσα στο μοντέλο: από τα 435 ζεύγη πτυχών μόνο επτά κάθονται πιο κοντά στο μηδέν. Το να θέλεις μεγαλύτερο αποτέλεσμα και το να θέλεις πιο δυνατή συγκίνηση είναι ξεχωριστές ορέξεις.
Όχι. Οι δηλώσεις σε βάζουν απέναντι στο δικό σου προηγούμενο αποτέλεσμα και όχι απέναντι σε άλλους, και ο ανταγωνισμός δεν είναι αυτό που ρωτούν. Κάποιος μπορεί να ανεβάζει τον πήχη του κάθε χρόνο μένοντας αδιάφορος για το πού βρίσκονται οι υπόλοιποι, ενώ κάποιος άλλος μπορεί να ανταγωνίζεται με πάθος μέσα σε έναν πήχη που δεν κουνιέται ποτέ.
Το επίπεδο σέρνεται προς τα πάνω για τους περισσότερους μέσα στην ενήλικη ζωή, οπότε τίποτα εδώ δεν είναι καρφωμένο, μόνο που η μετατόπιση μετριέται σε χρόνια και όχι σε βδομάδες. Η συμπεριφορά κινείται γρηγορότερα από τη διάθεση: ένας ανταγωνιστής, μια προθεσμία ή μια ορατή σκάλα αλλάζουν το τι κυνηγάς αυτό το τρίμηνο χωρίς να μετακινούν τη θέση σου στην κλίμακα.
Μετρήσαμε άλφα 0,84 για την εκδοχή των δέκα δηλώσεων και 0,80 για εκείνη των τεσσάρων, και τα δύο πάνω στα ανοιχτά δεδομένα που δημοσίευσε ο Johnson. Η απόσταση ανάμεσά τους, 0,039, είναι η έκτη μικρότερη ανάμεσα στις τριάντα πτυχές, άρα εδώ έχουμε μία από τις λίγες κλίμακες που το σύντομο τεστ σχεδόν δεν τις στομώνει.
Η φιλοδοξία δύσκολα ζυγίζεται από μέσα, γιατί η σύγκριση γίνεται πάντα με όποιους έχεις γύρω σου. Ο πίνακας νορμών βάζει τη θέση σου δίπλα σε χιλιάδες προφίλ, και μαζί με αυτόν τον αριθμό ανοίγει ολόκληρο το προφίλ των τριάντα κλιμάκων.
Δωρεάν, χωρίς εγγραφή, αποτελέσματα αμέσως