Ano ang sinasabi ng pananaliksik tungkol sa Openness
Ang Openness ang pinakapinagtatalunang miyembro ng pamilyang Big Five: ilang dekadang pinagdebatehan ng mga mananaliksik kung ang ubod nito ay pagkamausisa sa isip o pagiging sensitibo sa ganda. Ang nananaig na pananaw ngayon ay isang malawak na dimensiyon na may anim na magkakaugnay na facets, at iyon ang istrukturang ginagamit ng tradisyong NEO at ng IPIP-NEO na masasagutan mo dito.
May sariling kasaysayan ang tanong na ito sa Pilipinas. Mula sa diksiyonaryong Filipino, kinuha nina Church, Katigbak at Reyes ang libu-libong salitang panlarawan ng tao at sinuri kung anong istruktura ang binubuo ng trait lexicon natin; malaki ang tugma nito sa mga domain ng Big Five. Sa pag-aaral nina Katigbak, Church, Guanzon-Lapeña, Carlota at del Pilar (2002), naulit sa sampol na Pilipino ang istruktura ng NEO-PI-R, at nasasakop ng limang salik na modelo ang halos lahat ng katutubong sukatang Pilipino.
Nariyan din ang Masaklaw na Panukat ng Loob (MAPA ng Loob) ni del Pilar sa UP Diliman, ang FFM na instrumentong nakasulat sa Filipino at dumaan sa peer review, at ang mas malawak na tradisyon ng Sikolohiyang Pilipino ni Enriquez. Doon nanggaling ang karamihan sa mga glosang Filipino na ginagamit namin para sa mga facet. Pero dito na rin ang matapat na hangganan: bukas na bersyon ng tradisyong NEO ang test na ito, hindi Filipinong adaptasyon nito, at galing sa malalaking sampol na nagsasalita ng Ingles ang norms na ipinapatong namin sa score mo.
Sa mga pag-aaral sa kambal, nasa itaas ng saklaw ng Big Five ang pagkamana ng Openness, mga kalahati ng pagkakaiba sa pagitan ng mga tao. Lumalabas din ito sa mga resulta sa buhay: mas mataas na score, mas malaki ang tsansa ng malikhain at mapagsiyasat na trabaho at ng paglipat ng karera o ng lungsod; mas mababang score, mas matibay ang ugnayan sa lugar, sa kasanayan, at sa komunidad. Ugnayan ang mga ito, hindi sanhi.